TINAWAG AKONG “KAWAWANG SINGLE” NG EX KO SA HARAP NG MGA BISITA SA KASAL NIYA—PERO NANGINIG ANG MGA TUHOD NILA NANG INAKBAYAN AKO NG BILYONARYONG VIP GUEST AT BUMULONG: “SUMAKAY KA SA AGOS, MAGPANGGAP KANG AKIN.”
Nakatayo ako sa gilid ng grand ballroom ng Empire Palace Hotel. Ang buong paligid ay napapalamutian ng mga puting rosas at kristal. Ito ang araw ng kasal ng ex-boyfriend kong si Kevin at ng asawa niyang si Stella, anak ng isang mayamang negosyante.
Pinadalahan nila ako ng imbitasyon na may nakasulat na: “We would love for you to see how happy we are.” Alam kong isa itong insulto. Pero dahil gusto kong patunayan na nakapag-move on na ako, nagsuot ako ng simpleng emerald green na bestida at dumalo—kahit mag-isa.
Nasa kalagitnaan na ng reception nang magsimulang umikot ang bagong kasal sa mga mesa para magpasalamat.
Nang makarating sila sa mesa ko (na nasa pinakadulo), huminto si Kevin. Ngumisi siya. Si Stella naman ay taas-kilay na tumingin sa akin mula ulo hanggang paa.
“Oh, Maya. You actually came,” malakas na sabi ni Kevin, sapat para marinig ng mga nasa kabilang table. “Pero teka… mag-isa ka lang? Wala ka man lang bang nahagilap na plus one? O baka naman hanggang ngayon, wala pa ring nagkakamaling magseryoso sa’yo?”
Nagtawanan ang mga kaibigan ni Stella.
“Honey, wag mo namang ipahiya,” natatawang sabat ni Stella, pero halatang nangiinsulto. “Baka naman kasi hindi afford ng mga manliligaw niya ang pumunta sa ganitong ka-high-class na event. Look at her dress, mukhang galing lang sa ukay-ukay.”
Uminit ang mukha ko sa hiya. Ramdam ko ang mga matang nakatingin sa akin. Gusto ko nang tumakbo palabas at umiyak.
Akmang magsasalita na sana ako para ipagtanggol ang sarili ko, nang biglang tumahimik ang buong ballroom. Parang huminto ang musika at ang paghinga ng mga tao.
Mula sa VIP table sa unahan, naglakad palapit ang isang lalaki.
Napakataas niya, suot ang isang bespoke black suit na sumisigaw ng awtoridad at kayamanan. Siya si Mr. Alexander Vance, ang pinakamayaman at pinakabatang tech-billionaire sa bansa. Siya rin ang pinakamalaking investor sa kumpanya ng pamilya ni Stella. Ang pagdalo niya sa kasal na ito ang pinakamalaking “flex” ng pamilya ng babae.
Huminto si Alexander sa likod ko. Amoy na amoy ko ang mamahaling pabango niya.
Dahan-dahan, hinawakan niya ang baywang ko at hinila ako nang marahan palapit sa kanya. Yumuko siya, inilapit ang labi sa tenga ko, at bumulong gamit ang boses na nagpatindig ng balahibo ko.
“Ride with me. Act like you’re mine for tonight, and I’ll handle the rest,” bulong niya.
Bago pa ako makasagot, hinarap niya sina Kevin at Stella. Ang mga mata ni Alexander ay kasing-lamig ng yelo.
“I believe there’s a misunderstanding,” panimula ni Alexander, ang boses ay dumadagundong sa tahimik na ballroom. “Hindi siya pumunta dito nang mag-isa. Kasama ko siya.”
Nalaglag ang panga ni Kevin. Si Stella ay namutla na parang nakakita ng multo.
“M-Mr. Vance?” nauutal na sabi ni Kevin. “K-Kasama niyo po si Maya? Pero… paano? Imposible po ‘yun!”
Humigpit ang hawak ni Alexander sa baywang ko.
“Are you questioning me, Kevin?” tinaasan siya ng kilay ni Alexander. “Maya is my partner. And frankly, hindi ko nagustuhan ang paraan ng pagbati niyo sa kanya. Is this how you treat your guests? Lalo na ang babaeng mahalaga sa akin?”
“N-No, Sir! Nagbibiro lang po kami! Hindi po namin alam!” nagmamakaawang sagot ni Stella. Alam niyang isang salita lang ni Alexander, pwede nitong bawiin ang milyun-milyong investment sa pamilya nila.
“A bad joke from cheap people,” malamig na sagot ni Alexander. Tumingin siya sa akin. Ang malamig niyang mga mata ay biglang naging malambing. “Bored na ako sa party na ‘to, Love. Masyadong toxic ang hangin. Shall we leave?”
Tumango ako, hindi pa rin makapaniwala sa nangyayari.
Humarap ulit si Alexander kina Kevin at Stella.
“By the way,” pahabol ni Alexander. “About that 500-million peso merger with your father’s company tomorrow, Stella? Tell him it’s cancelled. I don’t do business with people who lack basic manners.”
Napasinghap ang lahat. Napahagulgol si Stella at napaluhod si Kevin. Sa isang iglap, ang pinagmamalaki nilang yaman at kasal ay nasira dahil sa sarili nilang kayabangan.
Inalalayan ako ni Alexander palabas ng grand doors ng hotel habang nakatingin ang lahat nang may matinding inggit at gulat.
Pagkasakay namin sa likod ng kanyang mahaba at magarang sasakyan, binitawan niya ako. Hinihingal ako sa sobrang kaba.
“Thank you,” bulong ko. “Pero bakit mo ginawa ‘yun? Hindi mo naman ako kilala.”
Ngumiti si Alexander. Isang totoong ngiti.
“Kilala kita, Maya. Matagal na kitang napapansin sa coffee shop malapit sa building ko. Gusto sana kitang lapitan noon pa, pero nakita kong kasama mo ang lalakeng ‘yon,” paliwanag niya. “Nang makita kong sinasaktan ka nila kanina… hindi ko na pinalagpas ang pagkakataon.”
Tumingin siya sa mga mata ko at hinawakan ang kamay ko—hindi na bilang pagpapanggap, kundi bilang isang totoo at tapat na lalaki.
“So,” nakangiting tanong niya, “Tapos na ang pagpapanggap natin sa loob. Pwede na ba akong manligaw nang totoo?”
Sa gabing iyon, hindi lang ako nakatakas sa mapanghusgang ex ko. Natagpuan ko rin ang lalakeng handang ibigay ang buong mundo, huwag lang akong makitang nasasaktan.
