NAMATAY ANG ASAWA KO HABANG KASAMA ANG KABIT NIYA. SUMUGOD ANG KABIT

Published On: February 25, 2026

NAMATAY ANG ASAWA KO HABANG KASAMA ANG KABIT NIYA. SUMUGOD ANG KABIT DALA ANG ANNULMENT PAPERS PARA KUNIN ANG YAMAN—PERO NAPALUHOD SIYA SA IYAK NANG MALAMAN ANG ISANG MALIIT NA DETALYE.

Ako si Clara, at sa loob ng sampung taon, naging isang tapat at mapagmahal na asawa ako kay Anton. Sabay naming itinayo ang Vergara Group of Companies mula sa wala. Ako ang nagpupuyat sa mga papeles, habang siya ang humaharap sa mga kliyente.

Ngunit nang yumaman kami, nagbago si Anton. Nakilala niya si Stella, isang bata at mapag-ambisyong modelo na walang ibang ginawa kundi waldasin ang perang pinaghirapan namin.

Isang gabi, umuwi si Anton na may dalang isang makapal na brown envelope. Ibinagsak niya ito sa harap ko.

“Pirmahan mo ‘yan, Clara,” malamig niyang utos. “Annulment papers. Bibigyan kita ng 10 million pesos bilang settlement, pero iiwan mo ang kumpanya at ang mansyon. Magpapakasal na kami ni Stella.”

Nawasak ang puso ko. Ang lalaking sinamahan ko sa hirap ay itinataboy ako ngayon dahil nakahanap siya ng “mas maganda.” Pero dahil may natitira pa akong dignidad, hindi ako nagmakaawa. Kinuha ko ang mga papel, pero hindi ko agad pinirmahan.

“Ibigay mo sa akin ang buong linggo para basahin ito, Anton,” sabi ko.

Nairita siya. “Bahala ka! Basta aalis na ako. Magbabakasyon kami ni Stella sa Maldives para i-celebrate ang bago naming buhay. Pagbalik ko, dapat pirmahan mo na ‘yan!”

Umalis si Anton nang gabing iyon, tuwang-tuwa na tuluyan na siyang makakalaya.

Ang Trahedya sa Paraiso
Tatlong araw ang lumipas, nakatanggap ako ng isang tawag na nagpabago sa lahat.

Galing ito sa embahada. Si Anton daw ay inatake sa puso habang nasa isang luxury yacht sa Maldives kasama si Stella. Namatay si Anton on the spot.

Kahit na sinaktan niya ako, inasikaso ko pa rin ang pag-uwi ng kanyang labi. Bilang asawa sa papel, ako ang may legal na karapatan sa lahat ng desisyon.

Araw ng pagbasa ng kanyang huling testamento sa opisina ng aming pamilyang abogado na si Atty. Mendoza. Tahimik akong nakaupo nang biglang bumukas nang padabog ang pinto.

Pumasok si Stella. Naka-designer na itim na damit, malaking shades, at taas-noong naglalakad na parang siya ang may-ari ng buong gusali.

“Well, well, well,” ngisi ni Stella habang nakatingin sa akin. “Nandito pala ang ‘ex-wife’. Anong ginagawa mo rito, Clara? Namamalimos ng barya?”

Hindi ako sumagot. Tinignan ko lang siya nang tahimik.

Lumapit si Stella sa mesa ni Atty. Mendoza at ibinagsak ang isang pamilyar na brown envelope.

“Attorney, tapusin na natin ‘to,” mataray na sabi ni Stella. “Bago mamatay si Anton, nilinaw niya sa akin na sa akin niya iiwan ang lahat. Ang mansyon, ang mga sasakyan, at ang majority shares ng Vergara Group. Heto ang ebidensya na hiwalay na sila ng babaeng ‘yan!”

Inilabas ni Stella ang Annulment Papers.

“Tignan mo, Clara! Bago kami umalis, pinadala niya sa akin ang kopya ng mga papeles na ito. Kaya wala ka nang karapatan sa kahit na ano! Ako na ang bagong reyna ng buhay ni Anton!” sigaw ni Stella, punong-puno ng kayabangan.

Ang Pasabog at Ang Katotohanan
Kinuha ni Atty. Mendoza ang mga papeles. Inayos niya ang kanyang salamin at binasa ang bawat pahina. Pagkatapos, tumingin ang abogado kay Stella at bumuntong-hininga.

“Miss Stella,” kalmadong sabi ni Atty. Mendoza. “Alam niyo po ba kung paano gumagana ang batas sa Pilipinas?”

“Of course! Hiwalay na sila! Pirmahan na lang ang kulang para sa judge, pero intention na ni Anton na iwan siya!” giit ni Stella.

Umiling si Atty. Mendoza. Iniharap niya ang huling pahina ng dokumento kay Stella.

“Miss Stella, ang isang Petition for Annulment ay walang bisa kung hindi pa ito naisasampa sa korte at napagdedesisyunan ng huwes. At higit sa lahat…”

Tinuro ng abogado ang linya kung saan dapat nakapirma si Anton.

“Blanko ito. HINDI PA NAKAPIRMA SI MR. ANTON VERGARA SA PAPELES NA ITO.”

Nanlaki ang mga mata ni Stella. Namutla siya. “A-Ano?! P-Pero sabi niya…”

“Sa madaling salita,” patuloy ni Atty. Mendoza. “Hanggang sa huling hininga ni Mr. Vergara, si Madam Clara pa rin ang nag-iisa at legal niyang asawa. Ayon sa batas, dahil walang Last Will and Testament na pormal na naisumite si Anton na naglilipat ng yaman sa’yo, ang LAHAT ng ari-arian—ang kumpanya, ang mga bank accounts, at ang mansyon—ay awtomatikong mapupunta sa kanyang legal na asawa.”

Tumingin sa akin ang abogado. “Sayo ang lahat, Madam Clara.”

Nalaglag ang panga ni Stella. Nagsimula siyang manginig.

“H-Hindi totoo ‘yan! Akin si Anton! Sa akin niya ipinangako ang lahat! Magdedemanda ako!” tili ni Stella, halos magwala na sa loob ng opisina.

Dito na ako tumayo. Lumapit ako kay Stella na ngayon ay umiiyak na sa galit at gulat.

“Magdemanda ka kung gusto mo, Stella,” mahinahon kong sabi, walang bakas ng emosyon. “Pero wala kang laban sa batas. Isa ka lang hamak na kabit na ginamit para maglibang. At alam mo ba kung bakit hindi siya nakapirma?”

Tinignan ko siya sa mga mata.

“Dahil bago siya umalis papuntang Maldives, nag-away kami. Sabi ko, kukunin ko ang 50% ng kumpanya dahil ako ang nagpalago nito. Hindi niya matanggap na mababawasan ang yaman niya, kaya hindi niya pinirmahan ang annulment dahil naghahanap siya ng loophole para wala akong makuha.”

Ngumiti ako nang tipid.

“Sa sobrang kasakiman niya, at sa sobrang pagmamadali niyong magbakasyon… nakalimutan niyang pumirma. At ngayon, dahil sa katangahan niyong dalawa, naiwan sa akin ang 100% ng yaman.”

“H-Hayop ka!” akmang sasabunutan ako ni Stella, ngunit mabilis siyang hinawakan ng mga security guard ni Atty. Mendoza.

“Guards,” utos ko nang may awtoridad. “Palabasin niyo na ang babaeng ‘yan. At Stella? Siguraduhin mong kukunin mo ang lahat ng gamit mo sa condo na binabayaran ni Anton. Kasi simula ngayon, ititigil ko na ang pagbabayad ng upa doon. Good luck sa paghahanap ng bagong sugar daddy.”

Kinaladkad si Stella palabas ng opisina habang nagwawala at nagsisigaw. Ang kanyang mga pangarap na maging isang bilyonaryo ay naglaho nang parang bula, kasama ng lalakeng pinili siyang ipagpalit sa isang tapat na asawa.

Ako? Umuwi ako sa mansyon nang tahimik. Wala na ang lalaking nanakit sa akin, pero nasa akin ang buong imperyo na pinaghirapan ko. Ang hustisya, minsan, ay may napakagandang timing.

error: Content is protected !!