BINUHUSAN NG TUBIG NG ISANG MAYABANG NA VIP ANG FLIGHT ATTENDANT—PERO NAMUTLA SIYA NANG MAG-EMERGENCY LANDING ANG EROPLANO PARA ARESTUHIN SIYA DAHIL PAMANGKIN PALA NG MAY-ARI NG AIRLINE ANG BINASTOS NIYA.
Isang tahimik at komportableng byahe sana ang Flight 887 papuntang Tokyo. Sa loob ng Business Class cabin, abala ang mga flight attendant sa pag-aasikaso sa mga VIP passengers. Isa sa mga flight attendant ay si Clara, isang dalagang kilala sa kanyang napakatamis na ngiti at propesyonalismo.
Ang hindi alam ng marami, si Clara ay hindi lang basta empleyado. Siya ay ang nag-iisang pamangkin ni Don Antonio, ang bilyonaryong may-ari ng buong airline company. Pinili ni Clara na magsimula sa pinakamababang posisyon dahil gusto niyang matutunan ang negosyo mula sa ibaba nang walang special treatment.
Sa Row 2A, nakaupo si Mr. Victor, isang aroganteng negosyante na kanina pa nagrereklamo mula pa noong boarding.
“Miss!” pasigaw na tawag ni Victor kay Clara. “Kanina pa ako humihingi ng sparkling water! Bakit ang bagal niyo? Binayaran ko nang mahal ang upuang ito!”
“I apologize for the delay, Sir. Here is your sparkling water with a slice of lemon, just as you requested,” magalang at nakangiting sagot ni Clara habang inilalapag ang baso sa table ni Victor.
Kinuha ni Victor ang baso at tinikman ito. Biglang kumunot ang noo niya.
“Hindi malamig! At anong klaseng brand ito?! Basura!” sigaw ni Victor.
Sa sobrang inis at yabang, isinaboy ni Victor ang buong baso ng malamig na tubig sa mismong mukha ni Clara. Napasigaw ang ilang pasahero sa Business Class. Basang-basa ang mukha at uniporme ni Clara. Tumulo ang tubig mula sa kanyang buhok, ngunit nanatili siyang kalmado. Hindi siya sumigaw o umiyak. Kumuha lang siya ng panyo, pinunasan ang kanyang mukha, at tumingin kay Victor.
“Sir, that is a direct violation of aviation safety and passenger conduct. I will have to report this,” mahinahong sabi ni Clara bago tumalikod patungo sa galley.
Tumawa lang nang malakas si Victor. “Go ahead! Magsumbong ka! Kilala ko ang may-ari ng airline na ito! Kayang-kaya kitang ipatanggal sa trabaho ngayon din! Isang hamak na tagapagsilbi ka lang!”
Ang Hindi Inaasahang Anunsyo
Pagdating sa galley, kinausap ni Clara ang Purser at ang Kapitan ng eroplano sa intercom. Ipinaliwanag niya nang tahimik ang nangyari.
Makalipas ang labinlimang minuto, tumunog ang public address system ng eroplano.
“Ladies and gentlemen, this is your Captain speaking. Due to an unruly passenger interfering with our flight crew, we are making an immediate emergency diversion and landing at the nearest airport. Please fasten your seatbelts.”
Nataranta ang mga pasahero. Si Victor naman ay biglang kinabahan, ngunit pinilit pa ring maging matapang. “Mga sipsip! Nagbuhos lang ako ng tubig, mag-e-emergency landing na?!” bulong niya sa sarili.
Paglapag na paglapag ng eroplano sa tarmac, agad na bumukas ang pinto at pumasok ang apat na armadong Airport Police.
Dumiretso ang mga pulis sa Business Class, kasunod ang Kapitan at si Clara na basa pa rin ang uniporme.
“Sir, you are under arrest for assault and violation of aviation security laws,” seryosong sabi ng hepe ng pulisya kay Victor.
Namula sa galit at hiya si Victor habang pinoposasan siya sa harap ng ibang VIPs.
“Bitawan niyo ako! Hindi niyo ba ako kilala?!” sigaw ni Victor. “Tatawagan ko si Don Antonio! Magkaibigan kami! Ipapatanggal ko kayong lahat pati na ang babaeng ‘yan!” Dinuro niya si Clara.
Lumapit ang Kapitan ng eroplano at tinignan si Victor nang may halong awa at inis.
“Mr. Victor,” sabi ng Kapitan, “Maaari mo ngang tawagan si Don Antonio. Pero sigurado akong hindi ka niya tutulungan.”
“At bakit?!” bulyaw ni Victor.
Ngumiti nang tipid si Clara at siya na ang sumagot.
“Dahil ang babaeng binuhusan mo ng tubig at tinawag mong ‘hamak na tagapagsilbi’… ay ang sarili niyang pamangkin.”
Nalaglag ang panga ni Victor. Parang huminto ang pag-ikot ng mundo niya. Tumingin siya kay Clara, pagkatapos ay sa Kapitan, at sa mga pulis. Ang yabang niya kanina ay naging matinding takot at panginginig.
“M-Miss Clara…? Pamangkin…? T-Teka, I can explain! Joke lang ‘yung kanina!” nagmamakaawang iyak ni Victor habang kinakaladkad siya ng mga pulis palabas ng eroplano.
“Have a safe trip to jail, Sir,” pormal na paalam ni Clara.
Nang araw na iyon, natanggalan si Victor ng karapatang sumakay sa kahit anong eroplano ng kumpanya habambuhay, nakasuhan ng assault, at bumagsak ang reputasyon ng negosyo niya. Napatunayan niya sa pinakamasakit na paraan na ang pagrespeto sa kapwa, anuman ang trabaho nito, ay hindi dapat pinipili.
