IPINAKILALA AKO NG ASAWA KO BILANG “KATULONG” SA ISANG MALAKING PARTY PARA MAGPA-IMPRESS SA KABIT NIYA! HINDI NILA ALAM, AKO PALA ANG “CEO” NG KUMPANYANG PINAGTATRABAHUHAN NILA!
Ako si Valerie. Sa nakalipas na limang taon, nakilala ako ng asawa kong si Marco bilang isang simpleng maybahay na kumikita mula sa mga maliliit na online freelance jobs.
Tiniyak kong iyan lang ang alam niya. Bakit? Dahil ang tunay kong pangalan ay Valerie Imperial-Consunji. Ako ang nag-iisang tagapagmana at kasalukuyang CEO ng Consunji Global, ang pinakamalaki at pinakasikat na real estate company sa buong Asya.
Sawa na ako sa mga lalakeng lumalapit lang sa akin dahil sa apelyido ko at sa laman ng aking bank account. Gusto ko ng tunay na pag-ibig. Gusto kong mahalin ako bilang si Valerie lang.
Nang makilala ko si Marco, isa siyang simpleng empleyado. Mabait, masipag, at mapagmahal. Pinakasalan ko siya gamit lamang ang aking first name at middle name para itago ang aking pagkatao. Namuhay kami nang simple.
Dahil mahal ko siya, palihim kong ginamit ang aking kapangyarihan para ipasok siya sa aking kumpanya at dahan-dahang i-promote bilang Senior Manager. Akala ko, kapag umangat siya, mas magiging masaya kami. Pero nagkamali ako.
CONFLICT
Habang tumataas ang posisyon ni Marco, unti-unting lumalaki ang kanyang ulo. Ang dating malambing na lalaki ay naging arogante, mapagmataas, at madaling magalit.
Pumapasok siya sa bahay na parang siya ang hari at tinatrato akong parang isang alipin. “Wala ka kasing alam sa corporate world, Valerie. Diyan ka lang sa bahay,” madalas niyang isumbat sa akin tuwing nag-aalok ako ng tulong sa mga problema niya sa opisina.
Kasabay ng paglaki ng kanyang ego ay ang pagbabago ng kanyang mga gawi. Napansin ko ang mga gabing hindi siya umuuwi. Ang amoy ng matapang na pabango ng ibang babae sa kanyang polo. Ang mga sikretong mensahe sa kanyang telepono.
Alam kong may mali, pero naging bulag ako dahil umaasa akong babalik ang dating Marco na minahal ko. Hanggang sa dumating ang gabi ng 50th Anniversary Gala ng aming kumpanya.
EMOTIONAL BUILD-UP
Bilang manager, required si Marco na dumalo at magdala ng “plus one.” Wala siyang choice kundi isama ako, pero may mahigpit siyang utos.
“Magsuot ka lang ng plain na damit. ‘Yung hindi pansinin,” malamig niyang utos habang nag-aayos ng kanyang mamahaling necktie. “Huwag kang magmamaganda doon. Ayokong mapansin ka ng mga boss ko. Diyan ka lang sa likod, bitbitin mo ang mga gamit ko.”
Nasaktan ako. Tiniis ko ang pamamaliit niya at sumunod na lang. Nagsuot ako ng simpleng itim na damit at inilugay ang aking buhok, itinatago ang aking likas na kakisigan.
Pagdating namin sa grand ballroom ng isang 5-star hotel sa BGC, punung-puno ang paligid ng mga bilyonaryo, sikat na pulitiko, at mga high-society elites. Agad akong iniwan ni Marco sa isang madilim na sulok.
Mula sa malayo, pinapanood ko siya. Nakikipagtawanan. Nakikipag-clink ng wine glasses. Hanggang sa lumapit sa kanya ang isang babaeng nakasuot ng kumikinang na pulang gown. Si Cindy. Ang bagong Department Head.
Nakita ko kung paano humawak si Cindy sa dibdib ng asawa ko. Nakita ko kung paano pasimpleng humalik si Marco sa pisngi nito. Hindi iyon beso ng magkatrabaho. Halik iyon ng mga taong may lihim na relasyon.
Napakuyom ang mga kamao ko. Gumuho ang mundo ko sa sulok na iyon. Ang lalakeng inangat ko mula sa ibaba, ang lalakeng binigyan ko ng lahat, ay niloloko lang pala ako sa mismong kumpanyang pag-aari ko.
TWIST
Maya-maya, naglakad patungo sa direksyon ko sina Marco at Cindy. Kailangan kasi ni Marco ang kanyang cellphone na ipinabitbit niya sa aking bag.
Nang iabot ko ang telepono, napatitig sa akin si Cindy. Tinaasan niya ako ng kilay, puno ng pandidiri ang kanyang mga mata habang sinusuri ang simpleng damit na suot ko.
“Babe, sino ‘yan?” maarte at matinis na tanong ni Cindy kay Marco. “Nagdala ka ng katulong sa VIP party?”
Hinintay kong ipagtanggol ako ng asawa ko. Hinintay kong sabihin niyang ako ang asawa niya. Ngunit walang pag-aalinlangang sumagot si Marco.
“O, hayaan mo na ‘yan. Yaya lang ‘yan sa bahay namin. Taga-bitbit.”
Sa sandaling iyon, tumigil ang pagluha ng puso ko. Ang sakit ay napalitan ng isang malamig at nag-aapoy na galit. Tiningnan ko sila. Ngumiti ako nang bahagya.
Tapos na ang pagpapanggap ko. Tapos na ang pagiging martir.
CLIMAX
Biglang namatay ang mga ilaw sa paligid at tumutok ang spotlight sa gitna ng entablado. Nagsalita ang host ng programa.
“Ladies and Gentlemen, the moment we’ve all been waiting for. Let us welcome the visionary, the sole heir, and the brilliant CEO of Consunji Global… Ms. Valerie Imperial-Consunji!”
Pumalakpak nang malakas sina Marco at Cindy. Puno ng paghanga ang mga mata nila habang naghihintay kung sino ang lalabas.
Dahan-dahan akong humakbang paalis sa madilim na sulok.
“Hoy! Saan ka pupunta?!” inis na bulong ni Marco, sinusubukan akong hilahin pabalik. “Maupo ka nga diyan! Mapapagalitan tayo ng CEO!”
Tinabig ko ang kamay niya. Taas-noo akong naglakad patungo sa gitna ng pasilyo. Sinundan ako ng spotlight. Nagtaka ang mga tao sa una, ngunit nang makita ako ng mga miyembro ng Board of Directors, agad silang nagsitayuan at yumuko bilang paggalang.
Umakyat ako sa entablado.
Nang lumingon ako sa ibaba, nakita ko ang mukha ni Marco. Namumutla. Nalaglag ang panga. Nanlalaki ang mga matang halos lumabas sa lalagyan. Nanginginig ang buo niyang katawan habang nakatingin sa asawang tinawag niyang “yaya” na ngayon ay nakatayo sa pinakamataas na pedestal.
Kinuha ko ang mikropono.
“Maraming salamat sa inyong pagdalo. Ako si Valerie Consunji, ang inyong CEO,” panimula ko, ang boses ko ay kalmado ngunit may diin na umaalingawngaw sa buong ballroom.
Tinitigan ko nang diretso sa mga mata sina Marco at Cindy.
“Ngayong gabi ay isang selebrasyon ng katapatan at husay. Ngunit, gusto kong magbigay ng espesyal na pasasalamat kay Mr. Marco, ang ating Senior Manager, na nagpakilala sa akin bilang katulong niya kanina lang.”
Nag-gasp ang buong ballroom. Nag-umpisang magbulungan ang mga elite at mga bilyonaryo. Si Cindy ay napatakip ng bibig sa sobrang hiya at takot.
“Nakakatuwa, hindi ba?” patuloy ko, hindi inaalis ang tingin sa nagpapawis kong asawa. “Na ang babaeng itinago mo sa dilim at tinawag mong taga-bitbit, ay ang mismong babaeng nagbibigay ng posisyon at nagpapakain sa inyong dalawa.”
“Dahil sa kawalan mo ng respeto—hindi lang sa sarili mong asawa, kundi sa mismong CEO ng kumpanyang ito—wala kayong puwang sa aking imperyo. Ikaw, Marco, at si Miss Cindy, ay FIRED simula ngayon!”
ENDING
Parang binagsakan ng langit si Marco. Sa harap ng daan-daang pinakamayayamang tao sa bansa, bumagsak siya sa kanyang mga tuhod.
“Valerie! B-Babe! Patawarin mo ako! Hindi ko sinasadya! Nagkamali lang ako!” umiiyak na makaawa ni Marco habang gumagapang palapit sa stage. Si Cindy naman ay humahagulgol na tumakbo palabas ng ballroom dahil hindi na kinaya ang matinding kahihiyan.
“Guards,” malamig kong utos sa mikropono. “Palabasin ang taong ito. Dinudumihan niya ang event natin.”
Walang awang binuhat at kinaladkad ng mga siksik na security guards si Marco palabas ng pinto habang sumisigaw at nagmamakaawa. Ang lalakeng akala’y hawak niya ang mundo ay umalis na walang-wala—walang trabaho, walang asawa, at walang dignidad.
Tumalikod ako at tinapos ang aking speech sa gitna ng masigabong palakpakan at “standing ovation” ng lahat ng dumalo. Sa gabing iyon, hindi lang ako nagbalik bilang isang CEO; nagbalik ako bilang isang babaeng nakabawi sa kanyang sariling halaga.
OPEN ENDING
Isang buwan ang lumipas. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling glass window ng aking penthouse office, pinagmamasdan ang mga nagtataasang gusali ng siyudad na pag-aari ng aking pamilya.
Nakatanggap ako ng balita na baon na sa utang si Marco at iniwan na rin siya ni Cindy matapos malamang wala na siyang pera. Kanina lang, dumating ang pirmadong annulment papers mula sa aking abogado. Malaya na ako.
Biglang tumunog ang intercom ko. “Ma’am Valerie, the investors for the multi-billion project are ready for you in the boardroom.”
Napangiti ako. Kinuha ko ang aking mamahaling blazer at isinuot ito nang may buong pagmamalaki. Minsan, ang pagkawala ng taong akala mo’y mahal mo ay hindi isang sumpa, kundi isang promosyon para mahanap ang tunay na reyna sa loob mo.
Handa na ulit akong harapin ang mundo. At sa pagkakataong ito, wala na akong itatago.
