PINAGTAWANAN AKO NG EX KO SA MISMONG KASAL NIYA DAHIL WALA AKONG DATE—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG HAWAKAN NG PINAKAMAYAMANG BISITA ANG KAMAY KO AT BUMULONG: “RIDE WITH ME, ACT LIKE YOU’RE MINE.”
Gabi ng kasal nina Kevin at Amanda. Ginanap ito sa isang exclusive glass pavilion sa itaas ng burol.
Ako si Clara. Limang taon naging kami ni Kevin. Ako ang sumuporta sa kanya noong nag-aaral pa siya ng abugasya, ako ang nagbayad ng renta namin, at ako ang nagpuyat para tulungan siya sa mga kaso niya. Pero nang pumasa siya sa bar exam at nakapasok sa isang malaking law firm, bigla siyang nagbago. Nakilala niya si Amanda—anak ng isa sa mga senior partners ng firm. Iniwan niya ako dahil “mas bagay” daw sila at kailangan niya ng babaeng makakatulong sa karera niya.
Bakit ako pumunta? Dahil pinadalhan nila ako ng imbitasyon na may nakasulat na VIP. Akala ko, closure na ito. Gusto ko lang ipakita na naka-move on na ako.
Pero pagdating ko, inilagay nila ako sa Table 35—ang mesa na nasa pinakasulok, malapit sa pinto ng kusina at sa mga basurahan. Wala akong kasama sa mesa kundi ang mga bakanteng upuan.
Nagsimula ang reception. Umakyat si Amanda sa stage para magbigay ng toast.
“Gusto ko pong magpasalamat sa lahat ng pumunta,” matamis na sabi ni Amanda, hawak ang baso ng champagne. Tapos, lumingon siya sa direksyon ko. “Especially kay Clara, ang ex ni Kevin na nasa dulo. Hi, Clara! Thank you for coming kahit wala kang date. We wanted you here to witness what a real, successful relationship looks like. Sana makahanap ka rin ng lalaking magtitiyaga sa’yo!”
Nagtawanan ang mga tao. Rinig na rinig ko ang mga halakhak nila.
Namula ang buong mukha ko sa hiya. Nanginginig ang mga kamay ko. Gusto kong tumayo at tumakbo, pero pakiramdam ko ay nakapako ang mga paa ko sa sahig. Nagsimulang mamuo ang luha sa mga mata ko.
Akmang kukunin ko na ang bag ko para umalis nang biglang may humila ng upuan sa tabi ko.
Isang lalaki.
Matangkad, nakasuot ng midnight blue na tuxedo na perpektong nakalapat sa katawan niya, at may aura na nagpapahinto sa oras. Ang pabango niya ay amoy mamahalin at kapangyarihan.
Umupo siya sa tabi ko, humarap sa stage, at ngumiti nang tipid. Dahan-dahan siyang sumandal palapit sa akin at bumulong sa tenga ko.
“Huwag kang umiyak. Sayang ang ganda mo sa mga taong walang kwenta,” malalim at baritonong bulong niya. “Makisakay ka lang. Magpanggap kang sa akin, at tutulungan kitang ipamukha sa kanila ang sinayang nila.”
Nanlaki ang mga mata ko. “S-Sino ka?”
“Ako si Dominic,” sagot niya, sabay dampot sa kamay ko na nanginginig sa ibabaw ng mesa. Pinagsiklop niya ang mga daliri namin. “At kanina pa ako binubulabog ng mga babae sa VIP table. Kung magpapanggap kang nobya ko, ililigtas mo ako, at ililigtas kita. Deal?”
Bago pa ako makasagot, nakita kong naglalakad palapit sa mesa namin sina Kevin at Amanda. May nakakalokong ngiti sa mukha ni Kevin.
“Clara,” bati ni Kevin. “Buti naman nag-enjoy ka. Akala ko uuwi ka na agad kasi mag-isa ka lang—”
Natigilan si Kevin nang makita niya kung sino ang kahawak-kamay ko.
Nalaglag ang panga ni Kevin. Namutla si Amanda. Ang baso ng champagne na hawak ng bride ay muntik nang mabitawan.
“M-Mr. Dominic Silva?!” gulat na gulat na sabi ni Kevin. Yumuko siya nang bahagya, halatang kinakabahan. “K-Kayo po pala! Isang malaking karangalan po na dumalo ang CEO ng Silva Holdings sa kasal namin! Akala po namin hindi kayo makakapunta!”
Si Dominic Silva? Ang bilyonaryong nagmamay-ari ng pinakamalaking real estate developer sa bansa?
Hindi binitawan ni Dominic ang kamay ko. Tumingin siya kay Kevin nang malamig at walang emosyon.
“Pumunta ako dahil akala ko ay may matututunan ako sa pagiging abugado mo, Kevin,” seryosong sabi ni Dominic. “Ang firm ng biyenan mo ay nag-a-apply para maging Exclusive Legal Counsel ng buong kumpanya ko, tama ba?”
“O-Opo, Sir!” masiglang sagot ni Kevin, kumikinang ang mga mata sa pag-asa. “Ako po ang hahawak ng account niyo kung sakali!”
“Hindi na mangyayari ‘yan,” diretsong sagot ni Dominic.
Nawala ang ngiti ni Kevin. “P-Po? Bakit po, Sir?”
Itinaas ni Dominic ang magkahawak naming kamay at hinalikan ang likod ng palad ko sa harap nilang dalawa.
“Dahil ang babaeng pinagtawanan niyo sa mikropono kanina, at nilagay niyo sa tabi ng basurahan, ay ang babaeng pinakamamahal ko,” sabi ni Dominic nang may diin. “Kung kaya mong tratuhin nang ganito ang taong naging kasama mo sa hirap, paano ko pagkakatiwalaan ang kumpanya ko sa isang abugadong walang prinsipyo at walang utang na loob?”
Napasinghap si Amanda. “S-Sir Dominic! Hindi namin alam! Clara, bakit hindi mo sinabi?!” “Kailangan pa bang sabihin para tratuhin niyo siya nang tama?” asik ni Dominic. Tumayo siya at inalalayan akong makatayo. Inilagay niya ang mainit niyang kamay sa baywang ko.
“I-cancel mo ang kontrata bukas,” utos ni Dominic kay Kevin. “Ayokong makipagnegosyo sa mga taong kailangang mang-apak ng iba para lang maramdamang nasa itaas sila. Let’s go, Darling.”
Tinalikuran namin ang bagong kasal. Rinig ko ang pagtatalo nina Kevin at Amanda sa likuran namin. Sinisisi ni Amanda si Kevin dahil nawalan sila ng multi-milyong kontrata na inaasahan ng pamilya nila.
Naglakad kami palabas ng pavilion na parang mga hari at reyna. Nakatingin ang lahat ng bisita, hindi makapaniwala na ang babaeng kinawawa kanina ay aalis kasama ang pinakamakapangyarihang lalaki sa kwarto.
Pagdating namin sa labas, sa tapat ng kanyang itim na Bugatti, binitawan niya ang baywang ko.
“Okay ka na?” nakangiting tanong niya. Ang kaninang malamig na bilyonaryo ay biglang naging napaka-amo.
“H-Hindi ko alam kung paano magpapasalamat,” nauutal kong sabi. “P-Pero totoo ba ‘yung sinabi mo? Kinansela mo talaga ang kontrata nila dahil sa akin?”
Tumawa siya nang mahina. “Totoo. Matagal ko nang pinagdududahan ang character ni Kevin. Kailangan ko lang ng huling patunay. At nung nakita ko kung paano ka nila trinang-trato, nakapagdesisyon na ako.”
Binuksan niya ang pinto ng kotse para sa akin.
“Saka may isa pang totoo sa sinabi ko sa loob,” dagdag niya, sabay kindat.
“Alin doon?”
“Yung gusto kitang maging nobya,” ngiti niya. “Kaya sumakay ka na. Magsisimula pa lang ang first date natin.”
Sa gabing iyon, iniwan ko ang luhang sinayang ko para sa maling tao, at sumakay ako sa isang byahe na magdadala sa akin sa tamang pag-ibig.
