NAGPAALAM ANG ASAWA KO NA MAY “BUSINESS TRIP” SA SINGAPORE NG ISANG LINGGO—PERO HABANG NANONOOD AKO NG VIRAL VLOG SA FACEBOOK, NANGINIG ANG KAMAY KO NANG MAKITA KO SIYA SA BACKGROUND NA MAY KA-HHWW (HOLDING HANDS WHILE WALKING) SA PALAWAN.
Limang taon na kaming kasal ni Adrian. Siya ang ideal husband: masipag, malambing, at provider. Ako naman si Rina, isang full-time housewife na kampante sa pagmamahal ng asawa.
Isang Lunes ng umaga, nagmamadaling nag-impake si Adrian.
“Love, aalis na ako,” halik niya sa akin. “Isang linggo lang ako sa Singapore. May critical meeting kami sa investors. Babawi ako pag-uwi ko, okay? I love you.”
“Ingat ka doon, Love. I-update mo ako palagi,” sagot ko habang inaayos ang kurbata niya.
Umalis siya. Lungkot na lungkot ako. Para maibsan ang lungkot, tinawagan ko ang best friend ko simula high school, si Carla. Gusto ko sana siyang ayain mag-coffee.
“Bessy! Sorry talaga,” sagot ni Carla sa kabilang linya. “Nasa probinsya ako ngayon eh. Namatay kasi ‘yung Tita ko, kailangan kong tumulong sa lamay. Next week na lang tayo lumabas ha? Wala rin kasing signal dito sa bukid.”
“Naku! Condolence, Bessy. Sige, naiintindihan ko. Ingat ka diyan,” sagot ko.
Dalawang tao ang mahalaga sa akin ang wala. Si Adrian nasa abroad, si Carla nasa probinsya. Kaya sa loob ng tatlong araw, nagkulong lang ako sa bahay.
Para pumatay ng oras, nag-scroll lang ako sa Facebook. Nanonood ako ng mga food vlogs, travel vlogs, at kung anu-ano pa.
Dumaan sa feed ko ang isang video ng sikat na influencer na si “Lakwatsero Vlogs”. Ang title ng video: “HIDDEN PARADISE SA EL NIDO, PALAWAN! (Sobrang Ganda!)”
Pinanood ko ito. Ang ganda ng dagat. Ang linaw ng tubig.
Sa minute mark na 3:45 ng video, naglalakad ang vlogger sa beach habang nagkukuwento tungkol sa masarap na fruit shake.
“Guys, tignan niyo ‘tong view sa likod ko, ang romantic!” sabi ng vlogger.
Napatingin ako sa background. May mga turistang naglalakad.
Biglang tumigil ang mundo ko.
Sa likod ng vlogger, mga limang metro ang layo, may dumaang magkasintahan.
Lalaking nakasuot ng Navy Blue Polo at White Shorts.
Babaeng nakasuot ng Red Backless Dress at malaking Sun Hat.
Naka-holding hands sila. Tawa sila ng tawa. Huminto pa sila saglit para mag-selfie at… hinalikan ng lalaki ang babae sa noo.
Binitawan ko ang cellphone ko. Nanginginig ang buong katawan ko.
Kilala ko ang Navy Blue Polo na ‘yon. Ako ang namalantsa nun bago umalis si Adrian!
At ‘yung Red Dress? Regalo ko ‘yon kay Carla noong birthday niya last month!
Agad kong pinulot ang cellphone. Ni-replay ko ang video. Zinoom ko.
Walang duda. Si Adrian at si Carla.
Ang asawa ko na nasa “Singapore” daw, at ang best friend ko na nasa “lamay” daw sa probinsya… ay magkasamang naglulunoy sa El Nido!
Gusto kong sumigaw. Gusto kong basagin ang TV. Gusto kong tawagan sila at murahin.
Pero huminto ako. Hindi, sabi ko sa sarili ko. Huwag kang magpadalos-dalos, Rina. Huli na sila sa akto. Pagbayarin mo sila sa paraang masakit.
Nag-download ako ng video. Kumuha ako ng screenshots. Zinoom ko ang mukha nila at prinint sa malaking papel.
Hinintay ko ang pag-uwi ni Adrian.
MAKALIPAS ANG APAT NA ARAW…
Dumating si Adrian sa bahay. May dala siyang malaking maleta at pasalubong.
“Love! I’m home!” sigaw niya. Mukha siyang masaya pero sunog ang balat.
Sinalubong ko siya ng yakap. Naamoy ko agad—amoy dagat at sunblock, hindi amoy aircon ng opisina.
“Welcome home, Love!” bati ko. “Kumusta ang Singapore? Bakit parang… umitim ka?”
Natigilan siya saglit. “Ah… eh… nag-golf kami ng mga investors! Oo, mainit sa golf course eh.”
“Ganoon ba? Halika, upo ka muna sa sala. May surprise ako sa’yo. Nagluto ako ng paborito mong Kare-Kare. At may papanoorin tayong movie.”
Umupo si Adrian, nagre-relax. “Wow, ang sweet naman ng asawa ko.”
Binuksan ko ang aming 65-inch Smart TV. Naka-connect na ang laptop ko.
“Love, habang hinihintay ko ang pag-uwi mo, may napanood akong magandang travel vlog. Gusto ko sanang pumunta tayo dito next time,” sabi ko nang nakangiti.
“Sige ba! Saan ‘yan?”
Pinindot ko ang PLAY.
Lumabas sa malaking screen ang vlog ni “Lakwatsero Vlogs”.
Nanonood si Adrian. Wala pa siyang kaalam-alam.
Pagdating sa 3:45 mark, pinindot ko ang PAUSE.
Naka-freeze sa screen ang mukha ng vlogger, at sa likod niya… ang malinaw na larawan ni Adrian at Carla na magka-holding hands.
Katahimikan.
Dahan-dahang nawala ang ngiti ni Adrian. Nanlaki ang mga mata niya. Namutla siya na parang bangkay. Tumingin siya sa TV, tapos sa akin, tapos sa TV ulit.
“Love… a-ano ‘to…” utal-utal niyang tanong.
Tumayo ako at lumapit sa TV. Tinuro ko ang screen.
“Ang ganda ng Singapore no?” sarkastiko kong sabi. “Hindi ko alam na may limestone formation pala sa Singapore na kamukha ng El Nido. At hindi ko rin alam na kasama mo pala sa ‘business meeting’ ang best friend kong si Carla.”
“Rina! Let me explain! Edited ‘yan! Hindi ako ‘yan!”
Inilabas ko ang mga printed photos na zinoom ko. Inihagis ko sa mukha niya.
“Huwag mo akong gagawing tanga, Adrian!” sigaw ko. “Kitang-kita ang relo mo! Kitang-kita ang nunal ni Carla sa likod! Habang nag-aalala ako sa’yo dito, habang nagluluksa ako para kay Carla kunwari… nagpapakasasa kayo sa beach?!”
Lumuhod si Adrian. “Rina, sorry! Isang beses lang ‘to! Nadala lang kami! Please, huwag mo akong iwan!”
“Isang beses? Isang linggo kayong nagsama! Planado ‘to!”
Pumunta ako sa kwarto at inilabas ang mga maleta niya na naka-impake na. Ibinato ko ito sa labas ng pinto.
“Lumayas ka,” utos ko. “Doon ka umuwi kay Carla. Tutal, pareho kayong ahas, bagay kayo sa gubat.”
“Rina, ang bahay na ‘to…”
“Bahay KO ‘to,” mariing sabi ko. “Mana ko ‘to sa magulang ko. Ikaw ang nakitira lang. Kaya ngayon, wala kang babalikan.”
Pinalayas ko siya.
Kinabukasan, pinost ko sa Facebook ang screenshot ng vlog na may caption:
“Salamat Lakwatsero Vlogs sa napakagandang video! Dahil sa’yo, nalaman kong ang Business Trip sa Singapore ay sa El Nido pala ang bagsak. At ang best friend ko, siya pala ang bagong ‘business partner’. To Adrian and Carla, enjoy your vacation. Huwag na kayong babalik.”
Nag-viral ang post. Kinuyog sila ng netizen. Nawalan ng trabaho si Adrian dahil sa kahihiyan, at si Carla ay hindi na makalabas ng bahay dahil sa dami ng galit sa kanya.
Ako? Masakit, pero malaya na ako. Nalaman ko ang totoo sa isang simpleng video, at iyon ang naging daan para hindi na ako maloko habambuhay.
