DUMATING SIYA SA REUNION NAKA-UNIPORME NG KATULONG — PINAGTAWANAN SIYA AT INUTUSAN NG BULLY NA MAGTAPON NG BASURA, PERO NATIGIL ANG LAHAT NANG BUMABA ANG HELICOPTER SA GARDEN PARA SUNDUIN ANG “BOSS.”
Gabi ng High School Grand Reunion. Ginanap ito sa Sky Garden ng pinakamahal na hotel sa lungsod, ang Royal Vista Hotel.
Lahat ng dumalo ay nakasuot ng kumikinang na gown, mamahaling suit, at nagyayabangan ng kanilang mga sasakyan at narating sa buhay.
Sa gitna ng kasiyahan, bumukas ang pinto.
Pumasok si Bella.
Hindi siya naka-gown. Hindi siya naka-heels.
Nakasuot siya ng isang blue na uniporme ng katulong, may apron, at rubber shoes. Wala siyang make-up at nakapusod lang ang buhok.
Tumahimik ang lahat. Nagtinginan. At maya-maya, nagsimula ang bulungan at tawanan.
“OMG! Si Bella ba ‘yan? Yung Valedictorian natin dati?”
“Hala! Sayang naman ang talino niya! Naging katulong lang pala?”
Lumapit ang leader ng mga bully noon na si Trisha. Si Trisha ay nakasuot ng pulang gown at punong-puno ng alahas.
“Well, well, well,” bati ni Trisha habang tinataas-baba ang tingin kay Bella. “Look who’s here. Bella, reunion ito ng Batch 2014. Hindi ito Job Fair para sa mga domestic helper. Naligaw ka yata?”
Nagtawanan ang mga kaibigan ni Trisha. “Hahaha! Baka naman nandito siya para maglinis ng kalat natin!”
Ngumiti lang si Bella nang tipid. Hindi siya yumuko.
“Nandito ako para kamustahin kayo,” mahinahong sagot ni Bella. “Masama bang pumunta?”
“Hindi naman masama,” sagot ni Trisha. “Nakaka-awa lang. Valedictorian ka pa naman, tapos janitress ang bagsak? Tsk tsk.”
Ininom ni Trisha ang kanyang Champagne. Nang maubos ito, iniabot niya ang basong walang laman kay Bella.
“Tutal naka-uniporme ka naman,” utos ni Trisha. “Paki-refill naman nito. At pakitapon na rin ‘yung tissue sa mesa. Trabaho mo ‘yan, ‘di ba?”
Napasinghap ang ibang kaklase. Sobra na si Trisha. Pero walang nagsalita dahil mayaman ang asawa ni Trisha.
Kinuha ni Bella ang baso. “Sige, Trisha. Kung ito ang makakapagpasaya sa’yo.”
Aalis na sana si Bella para ilapag ang baso sa tray ng waiter nang biglang…
WUG-WUG-WUG-WUG!
Isang napakalakas na ugong ang yumanig sa buong Sky Garden. Ang hangin ay naging napakalakas, nagliparan ang mga table napkins at nasira ang ayos ng buhok ng mga babae.
Tumingin silang lahat sa taas.
Isang Luxury Private Helicopter ang dahan-dahang bumababa sa Helipad na konektado sa garden ng hotel. Kulay ginto ito at may tatak na “RVH GROUP”.
“Wow! Sino ‘yan?” sigaw ng isang kaklase. “Baka may VIP guest ang hotel!”
“Baka artista! O politiko!” sigaw ni Trisha, inaayos ang buhok niya para magpa-picture.
Lumapag ang helicopter. Bumukas ang pinto nito.
Bumaba ang General Manager ng hotel, kasunod ang dalawang bodyguard at isang Executive Assistant na may dalang tablet.
Tumakbo ang General Manager papunta sa gitna ng party. Nilampasan niya si Trisha. Nilampasan niya ang Class President.
Huminto ang General Manager sa harap ng babaeng naka-uniporme ng katulong—kay Bella.
Sa gulat ng lahat, yumuko nang 90 degrees ang General Manager at ang mga staff sa harap ni Bella.
“Good evening, Madam President!” bati ng GM, na halos pagpawisan sa kaba.
“M-Madam President?!” sigaw ni Trisha. “Teka! Bakit niyo tinatawag na President ang katulong na ‘yan?!”
Humarap ang GM kay Trisha nang masama ang tingin.
“Excuse me, Ma’am. Si Ms. Bella ang may-ari ng Royal Vista Hotel Group. Siya ang may-ari ng hotel na tinatapakan niyo ngayon, at ng 50 pang hotels sa buong Asya.”
Nalaglag ang panga ni Trisha. Nabitawan niya ang clutch bag niya.
“P-Pero… bakit siya naka-uniporme ng katulong?!”
Tumingin si Bella kay Trisha. Kalmado pa rin, pero may awtoridad na ang boses.
“Galing ako sa Housekeeping Inspection, Trisha,” paliwanag ni Bella. “Bilang may-ari, sinusuot ko ang uniporme ng mga empleyado ko buwan-buwan para maramdaman ko ang hirap nila at para malaman ko kung paano ko sila matutulungan.”
Lumapit si Bella kay Trisha at ibinalik ang basong walang laman.
“Ang tunay na yaman, Trisha, hindi nakikita sa suot na gown o alahas. Nakikita ‘yan sa kung paano mo tratuhin ang mga taong mas mababa sa’yo.”
Humarap si Bella sa Assistant niya.
“Ready na ba ang chopper?”
“Yes, Ma’am Bella. Hinihintay na po kayo ng Board of Directors sa Macau para sa signing ng bagong casino.”
“Sige. Let’s go.”
Bago sumakay, lumingon si Bella sa mga kaklase niya na nakanganga pa rin.
“Enjoy the party. Sagot ko na ang food and drinks niyo. Consider it my reunion gift. At Trisha… next time, ikaw na ang magtapon ng sarili mong basura.”
Sumakay si Bella sa helicopter.
Habang lumilipad ito palayo, naiwan si Trisha na hiya na hiya, habang ang buong batch ay pumapalakpak para sa “katulong” na reyna pala ng gabing iyon.
