GUSTO NIYANG PAGTAWANAN ANG DATING ASAWA SA KANYANG KASAL KAYA PINADALHAN NIYA ITO NG IMBITASYON—PERO NATIGIL ANG SEREMONYA NANG BUMABA ITO SA ISANG GINTONG KOTSE KASAMA ANG DALAWA NIYANG TAGAPAGMANA.
Ito ang araw na matagal nang hinihintay ni Carlos. Ang kasal niya sa sikat na modelong si Sofie. Ginanap ang kasal sa pinakamahal na Garden Resort sa Tagaytay. Lahat ng bisita ay “Alta Sociedad”—mga mayayaman, pulitiko, at artista.
Pero may isang pangalan sa guest list na sadyang inilagay ni Carlos para sa isang rason: Para ipahiya.
Si Elena. Ang kanyang ex-wife na hiniwalayan niya limang taon na ang nakararaan dahil “ambisyosa” daw ito pero “walang nararating.” Iniwan niya si Elena noong panahong nagbebenta lang ito ng kakanin at walang maibigay na luho sa kanya.
“Bro, sigurado ka bang pupunta ‘yun?” tanong ng Best Man ni Carlos. “Baka mahiya ‘yun sa suot niya. Baka naka-tsinelas lang ‘yun.”
Tumawa si Carlos nang malakas. “Kaya nga pinapunta ko, eh. Gusto kong makita niya kung anong buhay ang sinayang niya. Gusto kong makita niya si Sofie at ma-realize niya na hanggang palengke lang talaga siya.”
Nagsimula na ang seremonya. Nasa altar na si Carlos. Puno ng magagarang sasakyan ang parking lot.
Biglang nagkaroon ng commotion sa entrance ng resort.
Ang mga guard na mahigpit, biglang nagtakbuhan para hawiin ang daan.
Isang napakahabang Rolls-Royce Phantom na kulay Midnight Blue ang dahan-dahang pumasok. Sa likod nito, may dalawang itim na SUV na puno ng bodyguards.
Natigil ang musika. Napalingon ang lahat ng bisita, pati na si Sofie na naglalakad sa aisle.
“Sino ‘yan?” bulungan ng mga tao. “May VIP guest ba tayong politiko? O artista?”
Huminto ang Rolls-Royce sa tapat mismo ng red carpet. Bumaba ang driver na naka-uniporme at binuksan ang pinto sa likod.
Unang bumaba ang isang pares ng paa na nakasuot ng Christian Louboutin heels na nagkakahalaga ng daang libong piso.
Sumunod na lumabas ang isang babaeng nakasuot ng Silk Emerald Green Jumpsuit, may suot na Cartier shades, at ang balat ay kumikinang sa kinis.
Tinanggal niya ang kanyang shades.
Nalaglag ang panga ni Carlos. Halos mabitawan niya ang mic.
“E-Elena?!”
Hindi siya makapaniwala. Ang babaeng iniwan niya sa hirap, ngayon ay mukhang reyna na mas mayaman pa sa lahat ng bisita niya.
Pero hindi pa doon natatapos ang gulat.
Bumukod ang pinto sa kabila. May bumabang dalawang bata—isang lalaki at isang babae. Kambal.
Nasa apat na taong gulang ang mga ito. Ang batang lalaki ay naka-tuxedo na kapareho ng kay Carlos. Ang batang babae ay naka-designer dress. Ang mukha nila… ay carbon copy ni Carlos.
Naglakad si Elena palapit sa entrance, hawak ang kamay ng kambal. Ang mga bodyguards ay nakapaligid sa kanila.
Lumapit si Carlos, nanginginig sa galit at gulat. Iniwan niya si Sofie sa altar.
“Elena!” sigaw ni Carlos. “Anong palabas ‘to?! Rinanenta mo ba ang kotseng ‘yan para magpasikat?! At… sino ang mga batang ‘yan?!”
Huminto si Elena. Tinignan niya si Carlos mula ulo hanggang paa na parang isang langgam.
“Hello, Carlos,” kalmadong bati ni Elena. “Salamat sa imbitasyon. Sabi mo sa card, ‘Bring your greatest achievement’. So, dinala ko sila.”
Tinuro niya ang kambal.
“Meet Caleb and Cali. Ang mga anak mo na iniwan mo sa tiyan ko noong pinalayas mo ako dahil sabi mo pabigat ako sa’yo.”
Namutla si Carlos. “A-Anak ko?! May anak ako?!”
“Oo. Pero huwag kang mag-alala,” ngumiti si Elena nang mapait. “Hindi kami nandito para humingi ng sustento. Sa katunayan, kaya kong bilhin ang buong kasal mo ng cash.”
“Hah! Nagyayabang ka na naman!” singit ni Sofie na tumakbo palapit. “Siguro kabit ka ng mayaman kaya may dala kang ganyan! Security! Palabasin ang babaeng ‘to!”
Biglang lumapit ang General Manager ng resort. Pero imbes na paalisin si Elena, yumuko ito nang mababa.
“Good afternoon, Madam CEO,” bati ng Manager kay Elena. “Welcome back po. Handa na po ang Presidential Suite para sa inyo at sa mga bata.”
Naguluhan si Carlos. “Teka! Manager! Bakit mo tinatawag na CEO ang ex ko?!”
Humarap ang Manager kay Carlos.
“Sir Carlos, hindi niyo po ba alam? Si Ms. Elena po ang may-ari ng Vista Group of Hotels. Siya po ang bumili sa resort na ito noong nakaraang buwan. Sa madaling salita… sa kanya po kayo nagbabayad para sa kasal niyo.”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Carlos. Ang “kawawang” ex-wife niya ay isa palang Business Tycoon na nagmamay-ari ng lugar kung saan siya ikinakasal.
Humarap si Elena kay Carlos.
“Noong iniwan mo ako, Carlos, sabi mo wala akong mararating. Salamat sa sinabi mo. Dahil sa sakit na pinaramdam mo, nagpursige ako. Nagtrabaho ako habang nagbubuntis. At ngayon… tignan mo kung sino ang nakatayo.”
Yumuko si Elena sa kambal.
“Kids, say hi to the man who taught Mommy how to be strong by leaving us.”
Inosenteng kumaway ang kambal. “Hi, Mister!”
“Elena… wait…” hinawakan ni Carlos ang braso ni Elena. “Anak ko sila… may karapatan ako! Pwede tayong magsimula ulit! Sofie, wait lang!”
Tinabig ng bodyguard ang kamay ni Carlos.
“Huli na ang lahat, Carlos,” sabi ni Elena habang tumatalikod. “Tinapon mo na ang brilyante para pumulot ng bato. Ituloy mo na ang kasal mo. Don’t worry, sagot ko na ang reception. Regalo ko na sa’yo bilang huling tulong sa lalaking naging dahilan kung bakit ako naging matatag.”
Sumakay ulit si Elena at ang kambal sa Rolls-Royce. Iniwan nila si Carlos na nakanganga, habang si Sofie ay nagwawala sa galit, at ang mga bisita ay may bagong pinag-uusapan na mas matindi pa sa kasal.
Narealize ni Carlos na ang tunay na tagumpay ay hindi ang pagpapakita ng yaman, kundi ang pagbangon mula sa putikan na walang tinatapakang tao. At ang kanyang ex-wife? Siya ang tunay na nagwagi.
